Roddels: Archief van 1997

Archief van 1998 Archief van 1999 Archief van 2000-2001 Terug naar vandaag

Maart '97: Welkom Philippe!

• De Bad Luke website begint vaste vormen aan te nemen op mijn harde schijf, het wordt tijd om het internet onveilig te maken met de eerste stappen van Bad Cyberluke.
• Yes! We hebben een nieuwe drummer, en 't is ne goeie! 't Is een jeugdvriend van Benny, onze bassist. En Benny kent zoveel muzikanten dat hij het zich kan permitteren alleen de goeie mee te brengen... Welkom Philippe, en bereid je voor op een gezonde dosis gekte!

April '97: Bad Luke online

• De website begint er goed uit te zien, met de gescande foto's (bedankt Eddy) en de Real Audio versie van onze democassette. Vooral de foto's afkomstig van een kwartiertje video-opnames, ingebracht met de Snappy van mijn collega (bedankt Luc) geven een tikkeltje extra aan de site. Het uiteindelijke editeren van alle grafische werk gebeurt met Paint Shop Pro 4.12 , waarvan ik nu ook het logo mag gebruiken (zie de frontpage "Home").
• De repetities schieten goed op, er wordt serieus gewerkt, we zien het allemaal terug zitten. Het moet ook, de eerstvolgende optredens zijn al voor volgende maand.

Mei '97: Shake your boogie !

 

Vrijdag 9 mei '97: Wemmel, café 't Hooghuis

Ons eerste optreden met Philippe als drummer, en het was terug wat wennen voor ons allemaal: het vorige optreden dateerde immers al van begin dit jaar (in Halle, toen met John Chambers als redder in nood aan het drumstel). Gelukkig beginnen ze ons al te kennen hier in Wemmel: dit is al ons derde concert in 't Hooghuis. Wat betreft Philippe: alles dik in orde. Hij speelt zoals hij is: Mr. Cool himself. Geen teken van nervositeit, uitgelaten als het kan, beheerst als het moet, en alle details en breaks "pil" op de juiste plaats: volgens mij zijn we terug op het goeie spoor. Oef ! Ne mens zou beginnen wanhopen na zes drummers versleten te hebben... Wat de muziek betreft: "Jump, jive 'n wail" hebben we twee keer gespeeld wegens zeer gesmaakt bij 't publiek. Dit doet ons plezier, want er is hard aan gewerkt tijdens de repetities, en 't is bovendien ook onze persoonlijke favoriet.

Zaterdag 10 mei '97: Meise, café De Pomp

Dit optreden in "De Pomp" maakte deel uit van een kroegentocht "Jazz in Mââss" of zoiets. Voor de allochtonen: "Jazz in Meise". Bijzonderheid: de eerste set kon onze drummer Philippe er niet zijn (19:00 uur is inderdaad te vroeg voor een optreden), dus werd er voor de gelegenheid gebruik gemaakt van de diensten van onze vaste interim, onze "man van Suzan": Mike Goyvaerts, drummer (of blijkbaar ex-drummer, dit valt na te vragen) van The Regulators. Toevallig had dit voor gevolg dat alle up-tempo nummers in de tweede set vielen (met terug Philippe aan de drums), met veel ambiance tot gevolg in die 2e set. Na het laatste nummer werd de band voorgesteld, en werd ook deze internet-webpage afgekondigd. Tot grote hilariteit van het (voor de rest fantastische) publiek, die dachten dat het voor 't zeveren was. Grrr. Heb ik daarvoor al die tijd verprutst. Grrr. Wacht maar. Hà! Driewerf grrr.

Zondag 18 mei '97: Teralfene, café De Stanton

"Shake your boogieeeeeeee!!!!!" Er wordt al wel's meegezongen tijdens onze concerten, maar dit was toch de max tot nu toe. "Come on everybody" werd al serieus meegebruld, maar "Shake your boogie" viel duidelijk in de smaak van al wie een glas teveel ophad. Ofwel beginnen we stilaan een harde kern van fans te krijgen die onze teksten van buiten leren. Voor wanneer de eerste "Unofficial Bad Luke Fanclub Homepage"? Wat mij persoonlijk echter het meest plezier deed: er werd weer wat afgedanst. Dit gebeurt niet elke keer, het hangt vooral af van de ambiance van het moment, maar elke keer als het gebeurt zie je de pianist (ikke) met een big smile achter z'n piano zitten. Dit doet meer plezier dan een applaus, hoe gemeend ook. De mambo jambo van "Hard way" was hiervoor de favoriet, met de boogie's ("Caledonia", "Shake your boogie") op een gedeelde tweede plaats. "Jump, jive 'n wail" werd ook hier tweemaal gespeeld, dit wordt blijkbaar de Bad Luke klassieker. Enig minpunt: de tweede set hebben we serieus moeten inkorten, wegens politiebezoek (lawaaioverlast). Alles bij mekaar toch een fijn concertje.

Juni '97: "Mustang wie ?"

 

Zaterdag 7 juni '97: Brussegem, zaal de Herleving

Een driedubbel verjaardagsfeest: een 50-jarige, een 40-jarige en een 30-jarige. Dit vraagt om een uitbundig feest, en dat is er dan ook van gekomen, ondanks een lamentabele akoestiek (te grote zaal, teveel galm). Hoogtepunt van de avond: een onaangekondigd gastoptreden van plaatselijke held Enzo Scheerlinck, gitarist van, euh, ... zichzelf zeker? Hij had de euvele moed om in Full time lover (ne verschrikkelijk "leigen" blues) een gitaarduel aan te gaan met onze eigen Chris Gitaar , en 't was de moeite. En de karaoke-avond ging verder met een gastverschijning van iemand die verdacht veel geleek op de cafébaas van 't Hooghuis in Wemmel, waar we in mei gespeeld hebben. 't Zal wel toeval zijn. Hij bracht de soulklassieker Mustang Sally ten beste, alhoewel we dat in geen 2 jaar meer gespeeld hebben, en drummer Philippe dit zelfs niet kende ("Mustang wie?"). Dit bewijst dat we met Philippe een klasbak in huis hebben: twee woordjes uitleg, goed kijken naar zanger Hans, en vooral kalm blijven, en 't was gebakken.

• Philippe verhuist naar een nieuw appartement, dus de repetities liggen 3 weken stil.
• Het optreden in Luxemburg, voorzien voor 12 juli is voor de tweede maal uitgesteld. Dit wordt waarschijnlijk afstel... September en oktober daarentegen dreigen druk te worden: meer hierover binnen enkele weken.
• Thomas doet aan cumul: hij gaat smoelschuiven bij "Steppin' Out". Hopelijk is die groepsnaam geen voorteken. Enfin, zijn carrière gaat voor alles niewaar.
• Meisjes opgelet: Hans is nog steeds vrijgezel, maar de jacht is open! 't Is alleen niet helemaal duidelijk of hij nu prooi of jager is. Als dat maar goed afloopt.

Juli '97: over komkommers...

• Weinig nieuws deze maand: 't is precies vakantie. Komkommertijd dus, periode van de festivals ook. We zijn trouwens gaan kijken naar Jimmy Vaughan op 't Cactusfestival in Brugge (een werkbezoek als het ware), en de meningen waren verdeeld. Persoonlijk vind ik het voor Jimmy een gedurfde stap om uit een succesvolle, stevige en luidspelende bluesrockgroep als de Fab T-Birds te stappen, om een veel soberder, organische, bijna akoestische stijl te gaan zoeken. De sound heeft hij al (met een heerlijk grommende hammond die ook als bas fungeert, en drie fantastische zwarte gospelstemmen), alleen de songs blijven nog wat achter: ze lijken namelijk allemaal op elkaar. Chris daarentegen vond het nogal plattekes: hij vreest zelfs dat Jimmy Vaughan op z'n retour is. Afwachten maar. En waarom dram ik zo door over Vaughan en de T-Birds? Kom maar 's kijken naar een optreden van Bad Luke, en je zult horen waar veel van onze mosterd vandaan komt (uit Dijon zeker ...). En nu op naar Peer.

Augustus '97:  " 't es een biest, joeng"

• Bon, Peer was dus niet veel soeps. "More Blues" in Zottegem daarentegen had een topper in huis: Rod Piazza & the Mighty Flyers waren fenomenaal, we waren er danig van onder de indruk. Dit is dus hetgeen we zelf ooit hopen te bereiken: kwaliteit laten samengaan met een ongelooflijke dosis ambiance en energie. Maar we zullen nog veel boterhammen moeten eten om dat niveau te halen... We laten de moed echter niet zakken: de repetities komen terug op gang!
• Chris heeft zich een folieke gepermitteerd: een Telecaster, model '52. " 't Es een biest van een gitaar joeng, een biest !". Hij krijgt er een stijve van. Wat het spelen niet vergemakkelijkt trouwens.

September '97: Haren, hou u vast

• We hebben een nieuw repetitiekot: Toogenblik in Haren is zo vriendelijk om ons onderdak te bezorgen (en drank ook). Als ze 's wisten wat ze zich op de hals gehaald hebben...
  
  

Zaterdag 20 september '97: Aalst, café 't Podium

Benny was niet beschikbaar (wegens optreden met Tex), we moesten dus beroep doen op Frans, één van onze vorige bassisten. Gelukkig kende hij nog de helft van ons repertoire, 't viel dus nogal mee. We hebben ons vooral goed geamuseerd, en dat kwam ook door de andere groep op de affiche: The Night Time Heroes (zeg gasten, volgens mijn woordenboek is't "nighttime" is en niet "night time"...). Solide groep, en ook sympathieke gasten: we mochten op hun installatie spelen, ze zorgden voor ons geluid, en kwamen dan nog 's meejammen ook. Dus mocht onze Chris nadien ook 's meespelen met hen, en Thomas ook, en Hans ook. Enfin, 't moet voor het publiek nogal verwarrend geweest zijn. We hebben daar ook een portie spaghetti van het pikante soort gekregen (veel paprika en zo), en dat hebben we geweten: "Didn't do me no good" werd door Philippe zo ongeveer twee keer te snel ingezet. En het erge is: als je eenmaal bezig bent, kan je niet meer vertragen... Dat werd dus een rockabilly-versie.

Zondag 28 september '97: Antwerpen, Kid's R&B Dans-kaffee

De tweede maal hier in Kid's Rhythm 'n' Blues Dans-kaffee, maar minder volk (en bijgevolg minder ambiance) dan de vorige keer. Hoogtepunt van de avond: Thomas die "High Fashion Woman" enthousiast inzet in mi majeur, terwijl de rest van de groep even enthousiast invalt in la majeur. Oeps! Van een Wall of Sound gesproken... Ik was blijkbaar de enige die het opmerkte, want de anderen leken niet te begrijpen waarom ik daar wild stond te molenwieken en mijn haar stond uit te trekken. Enfin, na de derde poging lukte het toch (in la!).

Oktober '97: op naar de Caraïben

• Het volgende optreden is voorzien op 10 oktober, maar ik zal er niet bijzijn (de eerste keer in mijn 5-jarige carriere bij Bad Luke). En waarom bol ik het af? Omda'k op vakantie ga, zie! Als je wil weten waarheen: ewel, klik!
• Enzo Scheerlinck, mijn vervanger voor 10 oktober heeft dus blijkbaar zijne plan getrokken. Ze hebben het me genoeg laten weten, de rotzakskes. Stikjaloers op mijn vakantie ja...

November '97: saluut Thomas en Benny

• Het zat eraan te komen: Thomas stapt definitief over naar Steppin' Out. Onze meest uitbundige solist zijn we dus kwijt. Na rijp beraad hebben we besloten hem niet te vervangen, en dus met vijf verder te gaan. Even dikke vrienden trouwens: Thomas wil gerust nog een tijdje mee optreden, tot het repertoire zonder mondschuif op punt staat.
• En nog een vertrek, dit keer iets minder vriendschappelijk. Benny speelt geen bas meer bij Bad Luke, wegens een financieel dispuut.

December '97: welkom Alain!

• We hebben al een nieuwe bassist: hij heet Alain, en dat is alles dat we momenteel over hem weten...
• 't Was mijn verjaardag deze maand, en mijn vriendin heeft voor een kleine verrassing gezorgd: dat dineetje op restaurant bleek een dineetje met de hele groep te zijn... Romantisch! Allé, toch merci bolleke, 't was tof.

Archief van 1998 Archief van 1999 Archief van 2000-2001 Terug naar vandaag

© 1997 - Dirk Maes

Hits :